© Jacques Herb
alle rechten voorbehouden 2000-2018
ONZE REIS NAAR BALI (T.G.V. ONS 12,5 JARIG HUWELIJK) VAN 24 NOVEMBER T/M 10 DECEMBER 2008 Deel 1
Zondag 23 november 2008 Aangezien het winterse weer is losgebarsten en ze voor morgen een spitsalarm hebben gegeven hebben we besloten vanavond al richting Schiphol te vertrekken om daar in hotel A4 van der Valk te overnachten zodat we Maandagmorgen zeker op tijd op Schiphol zullen zijn. In het hotel kregen we een zeer luxe ruime suite (voor 4 personen) met werkelijk alles erop en eraan zelfs een 107 cm LCD Tv maar…..geen afstandsbediening. Die werd alsnog later gebracht en helaas konden we maar 1 zender ontvangen. Tevens deed de verwarming het niet, alleen koude lucht werd geblazen ondanks dat Diny de temperatuur op 30 graden zette. Toch namen we nog een bad en zijn rond half 4 gaan slapen.
Maandag 24 november 2008: Om half 8 ging de wekker af en hebben ons opgeknapt voor het ontbijt. Dat was, zoals gewend van van der Valk uitstekend. Daarna reden we naar Parkeer P3 om de auto te stallen en met de shuttle naar de luchthaven te gaan. Aldaar aangekomen gingen we direct naar de balie van OAD waar we onze tickets konden ophalen. Aangezien we vroeg waren stond er geen rij bij de incheckbalie en daardoor snel geholpen. Eenmaal door de douane hebben we wat inkopen gedaan bij diverse shops. Om 12.15 uur gingen we aan boord van een Boeiing 747-400 van Cathay Pacific Door een vertraging gingen i.p.v. om 13.15 uur pas om 14.15 uur de lucht in. Aan boord had elke passagier een eigen TFT schermpje waarop hij uit vele films, muziek en spelletjes kon kiezen. Ook de inwendige mens kwam aan boord niets te kort. Natuurlijk ging het slapen niet makkelijk ondanks dat we samen 3 stoelen konden bezetten.
Dinsdag 25 november: Na een lange vlucht van 11 uur maakten we een tussenlanding op Hong Kong waar we op een ander toestel moesten overstappen die na 2 uur wachten vertrok naar Denpasar op Bali. I.v.m. het tijdsverschil van 7 uur is het hier al dinsdag 25 november .Eindelijk zetten we, na weer ruim 4 uur vliegen , doodmoe ,voet op Balinese bodem. (Het is dan 14.30 uur) Zou onze vakantie nu eindelijk beginnen?? Nee, helaas. We moesten in de rij gaan staan om een Visum te kopen en door de douane te gaan waar we onze ingevulde formulieren moesten inleveren. Dit duurde totaal weer zo’n 45 minuten. Kosten visa 23 euro per persoon. Bij de uitgang sloeg de tropische warmte ons tegemoet en stond er iemand van de reisorganisatie OAD ons op te wachten en werden we met onze bagage in een minibusje naar Sanur Beach Hotel in Sanur gebracht. Gek eigenlijk als je je bedenkt dat het door het tijdsverschil in Nederland pas 12.00 uur ‘s middags was toen wij naar bed gingen.
Onderweg werden we door de host Ktud verrast met een presentje voor ons 12,5 jarig huwelijk, dit was afkomstig van de drie hostessen van OAD (Tjitske,Karen en Marlies) Erg attent en het was een leuk pakketje met allerlei lekker geurtjes, massage-olie, wierook, brandertje etc. Het ritje naar het Hotel duurde ca. 30 minuten. Bij aan komst in het hotel werden we verwelkomd met gamalan muziek en een welkomstdrankje. Hier hoefden we niet lang te wachten en konden we meteen onze sleutel krijgen voor kamer 173.
De kamer was geheel naar onze zin in Balinese stijl met een kingsize bed, TV met veel zenders waaronder gelukkig ook BVN, een ruime badkamer met ligbad, airco, gevulde minibar, koffie en thee faciliteiten en een ruim balkon. Na het uitpakken van de koffers zijn we alles in en om het hotel gaan verkennen. We waren heel blij dat we met onze laptop in de lobby gratis konden internetten om onze mail te bekijken. Dat de lange reis ons niet in de koude kleren was gaan zitten merkten we al heel snel!!! We gingen namelijk al om 19.00 uur naar bed!! En omdat we in het vliegtuig helemaal volgestopt waren met eten en lekkernijen hadden we ook totaal geen honger. We waren alleen maar doodmoe. Al kijkende naar BVN vielen we al heel snel in slaap. Na een flink aantal uren vast geslapen te hebben werd Jacques midden in de nacht wakker, keek op zijn horloge en zag dat het al 5.00 uur was, maar was even vergeten dat hij zijn horloge nog op Nederlandse tijd had staan, het was dus hier 24.00 uur! Dus nog lang geen tijd om op te staan ! Nog maar even wat gelezen en tv gekeken en weer verder geslapen
Woensdag 26 november: De 1e morgen op Bali al vroeg uit de veren, Jacques was al om 6.15 uur video-opnames buiten aan het maken en ik werd ook goed uitgeslapen wakker. Lekker even een kop koffie samen op het balkon gedronken en daarna douchen en op zoek naar het ontbijt. Daar kwamen we om ca 7.30 uur aan en deden ons tegoed aan het uitgebreide ontbijtbuffet, er was werkelijk van alles, zelfs bami, nasi etc. Wij hielden het bij een omelet met brood en wat vers fruit en natuurlijk koffie! De tropische warmte was zelfs ‘s morgens vroeg al aanwezig, alleen 1 ding ontbrak………..de zon!!!!!! Zou die nog gaan schijnen?? Na het ontbijt nog even verder rondgekeken voordat we om 9.45 uur werden opgehaald voor de meeting van OAD reizen. Netjes op tijd werden we opgehaald door een minibusje, die ons naar Double Dutch bracht, een restaurant waar je Nederlandse maaltijden kunt eten, misschien verderop in dit verslag nog een verslag over Double Dutch, nu gingen we alleen naar de meeting. We verwachtten een drukke meeting, maar nee hoor we waren maar met 4 personen op de meeting. Werd dus een gezellig onderonsje en Tjitske vertelde ons heel wat nuttige wetenswaardigheden en gaf ons leuke tips. Na deze meeting zijn we terug naar het hotel gelopen wat tot onze verbazing maar 2 minuten lopen was terwijl we er met het busje 10 minuten over gedaan hebben. Even wat spullen gepakt en toen zijn we de grote straat van Sanur gaan lopen, werkelijk honderden winkeltjes en overal van die aardige maar na een poosje o zo vervelende verkopers/ verkoopsters. Pppffffff je wordt al moe van het constant glimlachen en ze op een vriendelijke manier proberen duidelijk te maken dat je nu nog niets wilt. Nog maar niet te spreken over de vele aanbieders van excursies of de vele chauffeurs die je graag een dagje in hun auto het eiland willen laten zien. Maar goed we gingen nu alleen even de grote straat doorwandelen om ook even te pinnen bij de geldautomaat en even naar het winkelcentrum Hardy’s te gaan. Jacques ontkwam toch niet aan een supervriendelijke verkoper die hem toch een paar leren sandalen aansmeerde. Maar ach dat kost ook niets, 4 euro. De pinautomaat deed ook precies wat we vroegen, ja je weet het maar nooit natuurlijk Voor 1 euro kreeg je op dat moment 15.000 Rupiah, dus wij pinden voor 100 euro aan Rupiah en waren voor het eerst in ons leven miljonair!!!!! (1.500.000 Rupiah)Toen hebben we een lichtblauwe Bali Taxi genomen die ons naar een elektriciteitswinkel in Denpansar gebracht want we hadden in onze kamer wel een stopcontact waar de TV op aangesloten was en 1 voor de koelkast maar verder konden we dus geen stopcontacten vinden en dat heb je toch wel nodig voor je apparatuur, zoals video en laptop en we hadden ook een filmcube mediakastje meegenomen waar we een groot aantal films opgezet hadden thuis dus ook die wilden we wel aansluiten zodat we ook films konden kijken als we ‘s avonds in ons bedje lagen. Dus wat hadden we nodig …juist een verlengsnoer met een aantal stopcontacten. Onderweg liet onze chauffeur, Gusti ons nog van alles zien zo kwamen we ook uit bij een kleurrijke ceremonie met wel honderden mensen, onze chauffeur vertelde dat dit dagelijks plaatsvond. Ja wat dat betreft worden de goden hier wel meerdere malen per dag aanbeden en worden er offers in de vorm van een bakje met bloemen, snoep. rijst, wierook etc gebracht. Echt overal moet je uitkijken dat je niet op die offers gaat staan, het ligt er vol mee!
Gusti bracht ons nadat we geslaagd waren in de winkel voor en verlengsnoer weer netjes terug naar het hotel. Inmiddels was het wel tijd om een hapje te eten, en we gingen op het strand eten bij Bobby’s. We namen allebei een sate mix (meerdere soorten vlees) en natuurlijk wat kouds te drinken, De sate werd heel erg leuk op een mini bbq geserveerd, we kregen ieder zo’n mini bbq met 8 stokjes sate een bakje sate-saus en witte rijst. De sate was echt zooooo lekker, mmmmmmmm en dit kostte samen met het drinken nog geen 6,50 euro!!! Natuurlijk werden we weer meegetrokken naar een aantal winkeltjes van die “lieve” Balinese vrouwtjes, maar Diny wilde toch nog een sarong hebben dus namen we even een kijkje. Maar er waren 5 winkeltjes daar bij elkaar en na flink wat afdingen hadden we in het 1 e winkeltje een blouse voor Jacques en en sarong gekocht en wilden de andere “lieve” Balinese dames die maar bleven zeuren toch ook een plezier doen door in ieder winkeltje dan maar iets te kopen, maar onder 1 voorwaarde alles voor dezelfde prijs. Dus aan het eind hadden we 5 sarongs een blouse een hoed en een broek gekocht en konden die winkeltjes de rest van de dag wel sluiten , want Diny was er van overtuigd een goede deal te hebben gemaakt, wat ook wel zo was maar……………..ze had de verschillende bankbiljetten nog niet onder de knie en kwam er later dus achter dat ze biljetten had uitgegeven met teveel nullen, dus ipv dat we al die spullen dachten te hebben gekocht voor 10 euro bleek alles ruim 40 euro te hebben gekost!! En die “lieve” Balinese dames vonden het wel best zo, tja eigen schuld, dikke bult, maar aan de andere kant hebben we weer een paar mensen heel erg blij gemaakt! Om even lekker bij te komen van alles zijn we lekker gaan zwemmen en hebben wat liggen lezen bij het zwembad, de zon was nog steeds ver te zoeken maar de tropische warmte compenseerde het gemis van de zon. Om 18.30 uur zijn we naar de kamer gegaan, koffie gedronken op ons balkon en ons opgeknapt voor de avond. In andere Bali-reisverhalen op internet hadden we gelezen dat er wel 1 bijzonder goed restaurant in Sanur moest zijn, namelijk Ming, die mensen waren Ming verslaafd en gingen er zowat iedere dag eten, dus dat wilden wij ook wel even ontdekken. Rond 20.00 uur zijn we naar Ming gewandeld, helaas moesten we weer langs al die winkeltjes met verkopers die maar blijven zeuren. Maar eenmaal aangekomen bij Ming waren we heel benieuwd wat er nu zo speciaal aan Ming zou zijn! We kregen een aantal voorafjes zoals een bakje cashewnoten, wat geroosterd brood met wat sausjes en een glas met rauwkoststengels. Jacques bestelde tong met garnalen en ik nam de spare-ribs. Wat er nu zo lekker of speciaal aan Ming zou zijn, zijn we nog niet uit! Het was helemaal niets bijzonders en zeer zeker ook niet veel! De paar gebakken aardappeltjes pasten in je holle kies en van de 3 kleine stukjes spare-ribs was er 1 stuk niet te eten omdat het alleen maar zeen was en ook de vis van Jacques was niet veel bijzonders. De sate van die middag was vele malen lekkerder! Maar zo wisten we tenminste dat we daar niet meer naar terug hoefden. We zijn weer lekker terug gelopen nat het eten en kwamen om ca 22.30 uur terug op onze kamer, waar we nog even een film hebben proberen te kijken maar waar we niet veel verder kwamen als ca 20 minuten, we waren alletwee hartstikke moe en zijn dus maar snel gaan slapen.
Donderdag 27 november 2008 ‘s Morgens al weer vroeg uit de veren, om 6.30 uur werden we wakker en hebben eerst een kop koffie op ons balkon gedronken alvorens we gingen ontbijten. We hadden afgesproken vandaag een relax-dagje te houden en zouden dus na het ontbijt eerst even gaan internetten en mailen en daarna gewoon lekker naar het strand en wat zonnen, zwemmen, lezen, rusten! Terwijl wij in de lobby zaten te internetten begon het buiten te regenen!!!!! Lekker dan!! De temperaturen zijn dan nog steeds wel heel hoog maar om nu in de regen aan het strand te gaan liggen??!!! Nee toch maar niet! Dus hebben we gewoon wat langer tijd besteed aan internet en na een uurtje was de regen weer opgehouden en brak de zon door, dus wij naar het strand. Vandaag dus voor de 1 e keer in de zee gezwommen en het water is er helder en heerlijk warm. De zon brandde goed en we hadden al snel in de gaten dat je veel het water in moest en voor de rest in de schaduw anders verbrand je levend. Na een aantal uurtjes van zwemmen en lezen en zonnen, zijn we naar het zwembad verhuisd omdat we nu toch wel in de schaduw moesten gaan wilden we niet helemaal verbranden. We hadden ons net goed en wel geïnstalleerd onder een parasol toen het weer even hard begon te regenen. Heerlijk in de regen gezwommen! Daarna zijn we een strandwandeling gaan maken en hebben echt enkele kilometers langs het strand gewandeld, onderweg hier en daar wat foto's gemaakt en ergens bij een strandrestaurant gaan lunchen, Jacques nam weer saté om te kunnen vergelijken en ik nam een pizza knoflook/garnalen. Nou de saté was veel en veel minder dan bij Bobby's en de pizza was ook niet echt lekker. Daar hebben we ook het strand verlaten en zijn naar de winkelstraat gelopen want door mijn fout van gisteren moesten we noodgedwongen weer gaan pinnen. Ook even 2 pakjes sigaretten gekocht, 1 pakje Marlboro Menthol en een pakje Kansas Menthol, wat bij elkaar 1.10 euro kostte!!!! Hoe bestaat het !! Terug wandelen naar het hotel zagen we nu even niet zitten dus namen we een Bemo-busje, dat is eigenlijk een heel klein busje waar veelal de plaatselijke bevolking in meerijdt, deze was toevallig leeg en ach ook dit moet je natuurlijk meegemaakt hebben en hij bracht ons lekker snel voor 70 eurocent terug naar het hotel. Onze spullen zoals handdoeken en boeken lagen nog op de stoelen bij het zwembad en wij waren inmiddels ook wel weer toe aan een verfrissende duik, dus zogezegd zo gedaan. Na nog en uurtje te hebben gelezen zijn we naar de kamer teruggegaan waar Jacques al heel snel in slaap viel (tegen 18.00 uur), terwijl ik het dagboek aan het tikken was. Vanavond blijven we hier om te eten omdat er een grand Mongoliaans buffet is met show en muziek en dans, dat lijkt ons wel leuk. Om 18.45 uur vroeg Jacques of ik nog even lekker naast hem kwam liggen en dat is het laatste wat ik me van deze dag nog herinner want toen we weer wakker werden was het: Vrijdag 28 november: Om 6.15 uur zaten we alweer lekker op het balkon aan de koffie, tja wat wil je als je de vorige avond respectievelijk om 18.00 en 19.00 uur bent gaan slapen :-) Vandaag was natuurlijk voor ons toch een speciale dag, we waren vandaag precies 12,5 jaar getrouwd en wat geweldig om dit samen op Bali te vieren! Na ontbeten te hebben zijn we natuurlijk zoals gebruikelijk even gaan internetten om de hyves blog weer bij te werken en de mail op te halen. Daarna hebben we de hoteltaxi naar Kuta (een levendig badplaatsje aan de andere kant) gegaan. Daar keken we werkelijk onze ogen uit, zoveel verkeer en scooters kris kras door elkaar heen allen toeterend, je hield je hart af en toe vast. Ook waren er ontelbare winkeltjes maar het viel ons op dat ze hier toch echt minder lastig waren. Ook hebben we het grote Mata Hari warenhuis bezocht en wat leuke dingen gekocht. Wandelend richting strand kwamen we voorbij 1 van de vele kleermakers en Jacques zijn oog viel op een kostuum wat hij al heel lang zoekt echt heel apart en voor een prijs waar je alleen maar hard om moet lachen, helemaal op maat gemaakt voorzien van borduursels en satijnen boorden etc voor 60 euro!!! En voor die prijs brengen ze het ook nog eens naar ons hotel! Als jullie ooit naar Bali gaan kunnen wij je aanraden om echt met weinig kleding daar heen te gaan want alles is zo spotgoedkoop daar, Kuta is zelfs nog veel goedkoper als Sanur. Ook hebben we nog even stilgestaan bij het monument ter ere van alle slachtoffers bij de terroristische aanslag in een disco in 2002. Daarna naar het strand gelopen en het viel gelijk op dat de zee hier veel ruiger was en er vele surfers waren. Verder zag je iedereen gewoon net als in Scheveningen op een handdoekje zitten ipv op een strandstoel. Alleen had je hier meer plaats als in Scheveningen natuurlijk. Einde deel 1 Naar Bali deel 2
Verslag gemaakt door Diny Herb
JACQUES HERB