JACQUES HERB

Op uitnodiging van reisbureau Olympia vertrokken we op maandagochtend 25 februari om 06.00 uur met Dutchbird vanaf Schiphol naar Banjul voor een weekje zon en om een optreden te verzorgen voor alle Nederlandse vakantiegasten in The Gambia (West Afrika)

 Even weg uit het koude en natte Nederland.

 We hebben een goed verzorgde, voorspoedige vlucht gehad met Dutchbird en zo'n 6 uur later landden we op de luchthaven van Banjul (The Gambia).

 

 

Met 1 uur tijdsverschil was het daar net 11.00 uur geweest en het was al 28 graden, dus dat zou wat beloven!

We werden heel leuk ontvangen door Liane, de reisleidster van Olympia en vervolgens keurig naar het Senegambia Beach Hotel gebracht.

Nadat we de sleutel van onze kamer in ontvangst hadden genomen, hebben we de koffers uitgepakt en zijn gelijk op verkenning gegaan.

Daar wij 3 jaar geleden in hetzelfde hotel waren geweest, was het voor ons een feest van herkenning en er was eigenlijk helemaal niets veranderd, het leek als de dag van gisteren.

 

 

's Middags om 16.30 uur was er een bijeenkomst voor alle nieuwe hotelgasten van Olympia. We werden ontvangen met een typisch Gambiaans drankje gemaakt van de Hibiscusbloem, rood en mierzoet, maar wel lekker!

 Liane vertelde op een vermakelijke manier het reilen en zeilen in The Gambia. Hoe we het beste met de "Bumpsters" en "Hustlers" om konden gaan en wat we allemaal wel konden eten en wat beter niet etc. De "Bumpsters" zijn die mensen die heel enthousiast naar je toe komen en een gesprekje met je beginnen, het beste is om heel enthousiast tegen hen te doen en proberen hun op een komische manier de loef af te steken, wij liepen altijd heel vrolijk naar hun toe en waren dan sneller met hun te begroeten dan andersom en dan had je er totaal geen last van, maar reageer je terughoudend of wijs je ze boos af, dan kan je een hele vervelende vakantie hebben, want dan blijven ze je juist lastig vallen.  De "Hustlers" is een andere zaak, dat merk je dan ook wel, die beginnen verhalen te vertellen over familie e.d. en nodigen je dan ook uit en dat kan je een hoop geld kosten! Oppassen dus!

 

 

 

Met Mario, Martin, Bram, Jan, Wilma, Theo, Pieter, Arie, John, Annemarie, Ingrid, Helma, Koen, Gert-Jan, Astrid, Diny en ikzelf reden we 6,5 uur in  deze minibus over wegen die nauwelijks begaanbaar waren.

Toch slaagde onze Gambiaanse chauffeur Arama (rechtsmidden) erin om ons veilig in het hotel terug te brengen. Onze gids (in het midden) was een aardige man met de naam Sheikh,

maar we noemden hem Chief.

 

Voor ons een inmiddels bekend verhaal, maar de manier waarop Liane het vertelt blijft toch boeien. Eigenlijk was de reden van onze aanwezigheid op die bijeenkomst dat we een excursie wilden boeken. Omdat wij 3 jaar geleden zowat alle excursies gedaan hebben die er zijn in het programma, hadden we van tevoren afgesproken dat we alleen de 2-daagse excursie wilden doen deze keer.

Liane begon over de excursies en zei dat ze gelijk met de allermooiste excursie zou beginnen en dat was de 2-daagse excursie naar Jangjangbureh, precies die excursie die wij graag wilden doen! Ze vertelde dat het een hele mooie, romantische reis was.

 

 

Dezelfde foto (zonder Diny) maar nu aangevuld met Hetty (links)die de vorige foto maakte.

 

We zouden naar Jangjangbureh gaan in een comfortabele minibus en daar aangekomen slapen in Afrikaanse hutten in een dorpje waar geen elektriciteit aanwezig is en waar de apen je

's morgensvroeg wakker maken, verder zou je een grandioze boottocht gaan maken en dan zou je Nijlpaarden en Dolfijnen tegenkomen, kortom precies de excursie die wij in gedachten hadden. Dus gelijk geboekt (92 Euro p.p.) en we verheugden ons ontzettend op woensdag, dan zou het allemaal gaan gebeuren.

 

Natuurlijk kwamen ook alle andere excursies aan bod, we raden je ook zeker aan enkele excursies te gaan doen, 3 jaar geleden hebben we heel wat gezien, wat we niet hadden willen missen. Door de vorige reis naar The Gambia wisten we dat de kinderen daar gek zijn van pennen en snoep, dus wij hadden in Nederland al het nodige voorbereidend shoppen gedaan en in het groot pennen en snoep ingeslagen zodat we die naar hartelust uit konden delen. En dan is er natuurlijk de Dalasi

(10 Dalasi is ca. 70 eurocent) en daar kan je een hele hoop "Friends" mee maken!

 

 

 

Zoals eerder gezegd zou deze reis voor ons niet bestaan uit het maken van vele excursies, maar van lekker uitrusten en genieten van de zon op het strand. Het optreden stond gepland voor de zaterdagavond om 22.00 uur en de 2-daagse excursie voor woensdag en donderdag, en het vertrek pas voor maandagnacht, dus genoeg dagen over om Vitamine "V" bij te tanken.

 

 

De woensdag was aangebroken en we zouden om 08.00 uur 's morgens opgehaald worden voor onze "droomexcursie" naar Jangjangbureh (voormalig Georgetown) zo'n 300 km landinwaarts. Dus vroeg ontbijten en tijdens het ontbijt kwamen we in gesprek met Martin & Mario uit ons hotel die dezelfde excursie gingen maken.

Om klokslag 08.00 uur kwam de gids ons hotel inlopen op zoek naar de 4 mensen die met hem mee zouden gaan.

Er stond een Mitsubishi minibus voor het hotel en toen we instapten, bleken er al 14 mensen (allen Nederlanders) uit andere hotels in te zitten, zo op het eerste gezicht leek de bus vol!! Maar met wat schuiven en ruilen van plaatsen, had iedereen toch een plaats.

 

 

Daar gingen we dan. Onze gids: Sheikh Jeng hield een welkomstpraatje en vertelde tussen neus en lippen door dat we eerst 6,5 uur gingen rijden........................hoorden we dat nu goed?????..........................6,5 uur!!!!!!!!!!!!!!! Dat had Liane er niet bijverteld! Maar goed, weliswaar langer dan de vliegreis, gingen we toch een hele leuke onvergetelijke 2-daagse tegemoet. Al vlug merkten we dat je de wegen in Gambia niet kunt vergelijken met die in Nederland. In de bus hing al heel snel een rookgordijn van rood stof van de weg in aanleg, en het duurde toch wel heel lang voordat de rookwolken opgetrokken waren, maar niet getreurd, want we hadden immers een "comfortabele" minibus met airco,............ik bedoel ARKO (Alle Ramen Kunnen Open) Bedankt Martin voor deze leuke variant!

 

 

Onze chauffeur Arama, reed behoorlijk door, meestal met 2 wielen in de berm, omdat er zulke grote gaten in het asfalt zaten dat het niet verantwoord was om op de weg zelf te rijden! Dit leverde af en toe komische en spannende momenten op, zeker wanneer Arama aan de linkerkant van de weg voor de berm koos en er dan net een tegenligger aan kwam.....dat kan allemaal in The Gambia, dan toch gewoon op z'n Engels! We hadden wel nog een "Sandwich-stop" in het vooruitzicht en die zou zo ongeveer na 2,5 uur rijden zijn. Gelukkig hadden we een hele gezellige groep in de bus, zodat de rit met veel humor toch redelijk snel ging.

 

 

 

Eindelijk konden we na 2,5 uur even de benen strekken bij de "Sandwich-stop" tot onze verbazing zette Arama de bus gewoon langs de kant van de weg "in the middle of niets" en ontvingen we bij het verlaten van de bus 2 in aluminium verpakte stukken stokbrood met kaas en ham!! Dan merk je pas dat wij Europeanen rijkdom en luxe gewend zijn, want de commotie rondom deze stop was groot, en een beetje verstomd van de reis en het pakketje stonden we daar in Gambia langs de weg!

 

 

Maar we moesten al snel weer verder, want we moesten naar later bleek een beetje doorrijden om de pont te halen. Onderweg was niet echt veel te zien en als er al wat te zien viel, dan ging dat heel snel aan ons voorbij, want we hadden geen tijd om tussentijdse dorpen, markten etc. te bezichtigen, dat was wel jammer. Ik geloof dat we rond 13.30 uur bij de pont waren, dus iedereen de bus uit en de pont op, de vrouwen links en de mannen rechts, want die moesten de pont aan een kabel naar de overkant trekken!! Aan de overkant hup......weer de bus in en na nog een pont, die wel op eigen kracht naar de overkant ging.

 

 

 We kwamen we omstreeks 14.00 uur in het kamp Jangjangbureh aan en  zo op het eerste gezicht moest ik gelijk met een beetje fantasie aan Centerparcs maar dan op z'n Afrikaans denken, en we waren allemaal dan ook zeer benieuwd naar de hutten.

 

Maar eerst even relaxen met een drankje en een Afrikaanse lunch, waarbij de apen letterlijk het brood van je bord aten. Ook kregen we verdere instructies, wat bleek om 16.00 uur alweer zouden we weer in de bus moeten voor een bezichtiging van "The Circle Of Stones" en die busreis zou weer 1,5 uur zijn!!!!! We konden het woord bus eigenlijk niet eens meer horen!

 

 

 

 

Maar nadat we een paar heerlijke koele drankjes op hadden en de sleutel van de hut in ontvangst genomen hadden zijn we ons een beetje op gaan frissen in de hut! Wat een ervaring als je zo'n hut binnenstapt! Het zou inderdaad improviseren worden, maar we houden wel van avontuur dus geen probleem.

 

 

 

 

De groep had inmiddels al wat beter kennisgemaakt met elkaar en het werd steeds en steeds gezelliger. En om 16.00 uur werd iedereen weer vriendelijk verzocht om in de bus te stappen. Gelukkig was het 1.5 uur heen EN terug.

 

 

 

 

 

 Het verhaal rond de Circle of Stones gaat dat het graven zijn van belangrijke mensen en er omheen staan een aantal stenen pilaren waarop kleinere stenen gelegd zijn, het schijnt dat je wensen uitkomen als je er een steen op plaatst en een gebedje doet??!!

 

 

Nou, een miljoen Euro is nooit weg dus Jacques een steen gezocht en geplaatst en een Wees Gegroetje en nu maar afwachten!

 

 

 

Ook hebben we nog een bezoek aan een "Kompound" gebracht waar de oudste inwoonster 91 jaar het voor het zeggen had, heel leuk werden we daar ontvangen, rondgeleid en verwelkomd met een Afrikaanse vrucht, nadat we de kinderen daar van snoep en pennen hadden voorzien en moeder overste nog wat geld hadden geschonken..............................

 

 

en de kinderen met veel plezier zichzelf op de videocamera hadden gezien, wat altijd weer tot grote hilariteit leidt bij hen, vertrokken we weer richting Jangjangbureh.

 

 

Om ongeveer 18.00 uur kwamen we weer in het kamp aan en ging iedereen zich opfrissen voor het diner en de avondshow bij een gezellig kampvuur. We hadden al wat verhalen over de douches in de hutten gehoord, bij de 1 kwam er een zielig straaltje uit bij de ander vrijwel niets, dus wij vol goede moed een douche nemen!!

 

 

Tot onze verbazing hadden wij een hele goede straal, weliswaar koud water, maar dat is met de temperatuur daar geen probleem, dus konden wij ons uitgebreid van al het stof ontdoen en met fris gewassen haren verschenen we rond 19.30 uur aan het diner.

 

 

Ondertussen kenden de hele groep elkaar bij naam en nadat iedereen wist dat het DE Jacques Herb was werd het eigenlijk alleen nog maar gezelliger. Niemand dacht meer aan de busreis en over de terugreis werd ook nog niet gesproken. Eerst maar een gezellige romantische avond bij kaarslicht beleven. Buiten onze groep was er ook een groep Spaanse vrouwen (21 man ehhhh......vrouw en 1 man) en toen ook die gedineerd hadden werden we naar het kampvuur geleid waar we getrakteerd werden op een Afrikaanse groep dansers en drummers. Afrikaanse Folklore. Maar de vermoeidheid van de lange reis had toch wel toegeslagen en langzaam maar zeker ging iedereen naar z'n hut voor een welverdiende al dan niet romantische nacht in Afrika.

 

 

Iedereen was weer helemaal fris voor een nieuwe dag en die zou in ieder geval beginnen met een 3 uur durende boottocht!

Met de zon al hoog aan de hemel en een heerlijke warme temperatuur, stapten we om 09.00 uur aan boord van de boot.

 

 

Bovendeks was 1 groot zonnematras neergelegd, zodat we en van het uitzicht en van het zonnetje konden genieten. Nou dat was genieten..........we vroegen al aan de gids of we niet de hele terugreis per boot konden doen, maar helaas dat was niet mogelijk, er stond ons wederom een busreisje te wachten. Hoe lang???? Daar wilden toen nog even niet aan denken!!!

 

 

 

 

Heel enthousiast begonnen we onze speurtocht naar de beloofde nijlpaarden en dolfijnen, maar die hadden net een ATV-dag. Wel een enorme variëteit aan vogels. En sommige van ons hebben krokodillen waargenomen!

We hebben ontzettend gelachen om de verhalen die onze gids Sheikh vertelden over Willibrord Frequin, hij had hem namelijk een paar weken hiervoor als gids moeten begeleiden. Nou, ik kan je wel vertellen dat Willibrord in Afrika dus ook niet erg populair is!!!!

 

 

Na een uurtje varen gingen we even aan wal voor een bezoek aan het "Slave House" natuurlijk werden we zoals overal al schreeuwend "hartelijk" begroet door hordes kinderen die allemaal een adres aan je gaven en vroegen om snoep, pennen en geld

 

 

In de donkere krappe ruimtes van het "Slave House" kregen  we van onze gids Sheikh de nodige uitleg over hoe alles toen in zijn werk ging.

Een minpunt in vergelijking met 3 jaar geleden vinden wij wel dat bij de excursies de bevolking al lang niet meer tevreden is met iets wat ze van de toeristen krijgen, gaf je iemand 3 jaar gelden 10 Dalasi, dan waren ze de koning te rijk, nu wordt je uitgescholden omdat het te weinig is! Jammer, want dat doet de excursieplaatsen voor de toeristen geen goed.

 

Dus eigenlijk was iedereen weer opgelucht toen we weer naar de boot gingen en we de meute schooiende kinderen en scheldende volwassene weer achter ons lieten. Wel moet ik er nadrukkelijk even bij vermelden dat het gelukkig niet overal zo gaat, en dat echt het merendeel van de mensen daar echt heel blij is met alles wat ze krijgen.

Aan boord stond ons een lunch te wachten, terwijl de tijd omvloog en het alweer bijna het einde van de geslaagde boottocht was, genoot ieder van de lunch en van de zon.

Om 12.00 uur meerden we jammer genoeg weer aan en daar stond onze chauffeur Arama en de bus alweer op ons te wachten, maar we hadden lekker 3 uur gevaren dus de terugreis kon nu nooit meer 6,5 uur zijn dachten we nog heel optimistisch.................Helaas, Sheikh vertelde ons dat het nog 6 uur rijden was!!

 

 

Met nog een "Comfort-Stop" in het vooruitzicht, stapten we weer vol goede moed de bus in. Hup, hobbel, hobbel daar gingen we weer.

Tijdens de "Comfort-Stop" in een dorpje bij een Afrikaans restaurantje waar ze heerlijke koude drankjes hadden, hebben we als groep geld bij elkaar gelegd voor onze gezellige, vaak onverstaanbare maar zeer enthousiast vertellende gids: Sheikh en onze formule-1 chauffeur van The Gambia: Arama, Martin overhandigde dit met een welgemeend woord van dank.

 

 

Toen we weer verdergingen konden we niet meer stuk bij Sheikh en Arama en er werd steeds aan ons verzoek om even een rook - of plaspauze te houden gehoor gegeven, achteraf gezien hadden we misschien beter al op de 1e dag toen we net vertrokken waren de tip kunnen geven??!!

 

Moe maar na een onvergetelijke 2-daagse kwamen we om ongeveer 18.00 uuur aan bij het Senegambia Beach Hotel.

We hadden het ondanks de lange busreis voor geen goud willen missen.

Martin, Mario, Helma, Koen, Ingrid, Bram, Hetty, Jan, Astrid, Gert-Jan, Wilma, Theo, Arie, Pieter, John, Annemarie

en natuurlijk Sheikh en Arama bedankt voor jullie gezelligheid!

 

 

 

Vrijdag en zaterdag hebben we heerlijk aan het strand gelegen en ook daar hebben we heel veel "Vrienden" gemaakt met de Gambiaanse bevolking.

Zo kwam een paar keer per dag "Big Momma Maria" langs om haar fruit en pindakoekjes aan ons te slijten en voor een gezellig praatje.

 

 

En onze grote vriend Lamin die ervoor zorgde dat er 's morgens 2 ligbedden met parasol voor ons gereserveerd waren op een mooi plekje, heel aardig en hij kwam ons zelfs nog 2 zakjes pinda's brengen omdat wij hem voor zijn kinderen snoep en pennen gegeven hadden.

En natuurlijk "No problem Mister Rolex" die al heel snel doorhad dat wij geen horloge nodig hadden, maar ons altijd weer vriendelijk begroette.

 

 

Zaterdag was het zover, de avond van het optreden, de groep van de 2-daagse excursie naar Jangjangbureh was met z'n allen naar het Senegambia Beach Hotel gekomen om de sfeer er goed in te brengen en toch een soort reünie. En gezellig werd het zeker!! Zelfs onze gids was gekomen en liep (wij hadden hem op de excursie de polonaise geleerd) voorop in die polonaise!  Jacques heeft een grandioos optreden van een uur verzorgd en het terras zat vol gezellige mensen (Nederlandse & Engelse gasten) die het gevarieerde repertoire en de stem van Jacques allemaal erg konden waarderen. De complimenten waren dan ook zo groot dat Jacques er verlegen van werd, zelfs de Gambianen waren vol lof over het optreden en ik als zijn vrouw ben (altijd wel) maar dan natuurlijk beretrots, vandaar dat ik het toch even wil vermelden. Het bleef nog tot in de kleine uurtjes heel gezellig op het terras met tropische temperaturen.

 

 

 

 

"Lekker, Lekker Speciaal". Een aluminium pakketje op de barbecue bereidt met garnalen, friet, tomaten, knoflook en kruiden en brood.

Heerlijk, maar alleen aan te bevelen als de speciale kok die zichzelf ook "LekkerLekker" noemt zelf aanwezig is, de 2 e dag namen we hetzelfde weer maar toen was het minder lekker, en dat kwam naar later bleek omdat "LekkerLekker" een vrije dag had.

 

 

 

 

Aan alles komt helaas ook weer een einde, zo ook weer aan deze vakantie, we zouden pas om 02.50 uur 's nachts terugvliegen, dus dat zou nog een lange dag worden, maar gelukkig mochten we tot 20.00 uur 's avonds van de hotelkamer gebruik maken dus eerst nog een volle dag p het strand van het zonnetje genieten en een beetje spelen op de golven met een gehuurd Body-Board.

 

 

Rond 17.00 uur zijn we gaan douchen en inpakken daarna op ons gemak gaan eten en  er was die avond nog een showprogramma waar Jacques nog even mee mocht dansen met een Afrikaanse dans. En dus voor we het wisten was het 00.00 uur en werden we door Liane weer met de bus opgehaald. op weg naar het vliegveld.

Daar aangekomen kwamen we erachter dat we vertraging zouden hebben en dat zou zeker 1.5 uur zijn, maar niet getreurd met een heerlijke nachtelijke temperatuur en een aantal zeer gezellige mensen (Martin & Mario, Ronald & Marieke) kwamen we de tijd goed door.

Om 04.20 uur vertrokken we dan toch echt.en om 11.20 uur zetten we weer voet op Nederlandse bodem .

REISVERSLAG GAMBIA 25 FEBRUARI

Tot slot nog enkele leuke foto’s die ik jullie niet wil onthouden

Naar boven

 

De zondag en maandag was weer lekker uitrusten en nagenieten van het succesvolle optreden. We hadden inmiddels een lekkernij ontdekt bij het restaurant op het strand voor de lunch en dat heet:

 

 

 

 

 

 

 

© Jacques Herb - 2014

Alle rechten voorbehouden